969 – Honour

National Integration Through Thirukkural And Sanskrit


Kannagi is a legendary Tamil vaishya woman who forms the central character of the Tamil epic Silapathikaram (100-300 CE). The story relates how King of Madurai decided to end his life, on learning about the wrong judgment handed over to Kannagi’s husband.

Kovalan was the son of a wealthy merchant of Vaishya (merchant) in Kaveripattinam. He married Kannagi and was leading a happy life.  One day, he met a dancer Madhavi and fell in love with her which prompted him to spend all his wealth on the dancer. At last, penniless, Kovalan realised his mistake and returned to Kannagi. Kovalan hoped to recoup his fortunes by trade in Madurai with the capital earned from selling the precious anklets of Kannagi.

Madurai was ruled by Pandya king Nedun Chezhiyan. When Kovalan intended to sell the anklets, it was mistaken for a stolen anklet of the queen. Kovalan was accused of having stolen the anklet and was immediately beheaded by the king without trial. When Kannagi came to know about this, she became furious, and set out to prove her husband’s innocence to the king.

Kannagi came to the king’s court, broke open the anklet seized from Kovalan and showed that it contained rubies, as opposed to the queen’s anklets which contained pearls. Realizing the fault, the king ended his own life having failed to deliver justice.

மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார்
உயிர்நீப்பர் மானம் வரின்

Mayir-neep-pin Vaazhaak Kavari-maa Annaar
Uyir-neeppar Maanam Varin

பரிமேலழகர் உரை:

மயிர் நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார் – தன் மயிர்த்திரளின் ஒரு மயிர் நீங்கினும் உயிர் வாழாத கவரிமாவை ஒப்பார்; மானம் வரின் உயிர் நீப்பர் – உயிர் நீக்கத்தான் மானம் எய்தும் எல்லை வரின், அதனைத் தாங்காது இறப்பர். (இழிவு சிறப்பு உம்மை விகாரத்தால் தொக்கது. உயிரும் மானமும் உடன் நில்லாமைக்கண் பின்னும் போவதாய உயிரை நீத்து, எஞ்ஞான்றும் நிற்பதாய மானத்தை எய்துவர் என்பதாம். உவமை அவர்க்கு அஃது இயல்பு என்பது விளக்கி நின்றது.).

Those who give up their life when their honour is at stake are like the yark which kills itself at the loss of even one of its hairs.

Sanskrit Translation by Shri S.N. Srirama Desikan

ரோமௌக மாத்ர பதனாத் சமரோ மரணம் வ்ரஜேத்  |
மானனாஸே₂ ப்ரஸக்தே து ந ஜீவந்தி குலோத்₃  ப₄வா: ||