899 -Anger of an Ascetic

National Integration Through Thirukkural And Sanskrit

Anger of an Ascetic

Kannagi is a legendary Tamil woman who forms the central character of the Tamil epic Silapathikaram (100-300 AD). The story relates how Kannagi took revenge on the  King of Madurai, who had wrongfully put her husband Kovalan to death. She cursed the entire town of Madurai.

Kovalan was the son of a wealthy merchant in Poom Puhar in Tamilnadu, who married Kannagi. Kovalan met a dancer Madhavi and had an affair with her, which prompted him to spend all his wealth on the dancer. At last, penniless, Kovalan realised his mistake and returned to his wife Kannagi. Kovalan hoped to recoup his fortunes by trade in Madurai, by selling the precious anklet of Kannagi.

Madurai was ruled by Pandya King Nedunj Chezhiyan. When Kovalan tried to sell the anklet, it was mistaken for a stolen anklet of the queen. Kovalan was accused of having stolen the anklet and was immediately beheaded by the King without trial. When Kannagi was informed of this, she became furious, and set out to prove her husband’s innocence to the King.

Kannagi came to the King’s court, broke open the other pair of anklet with her and showed that it contained rubies, as opposed to the queen’s anklets which contained pearls. Realizing the fault, the King committed suicide in shame, after having delivered such a huge miscarriage of justice. Kannagi uttered a curse that the entire city of Madurai be burnt. The capital city of Pandyas was burnt as a result of her curse. This story forms the crux of Silapathikaram written by poet Ilango Adigal.

Thiruvalluvar in his couplet 899 says that If a person who has acquired mighty divine powers due to sincere discharge of his/her duties is provoked, their anger is capable of crushing even the King.

ஏந்திய கொள்கையார் சீறின் இடைமுரிந்து
வேந்தனும் வேந்து கெடும்.

Endhiya kolgayaar seerin  idai-murindhu
vendhanum vendhu kedum.

பரிமேலழகர் உரை: 

ஏந்திய கொள்கையார் சீறின் – காத்தற்கு அருமையான உயர்ந்த விரதங்களை உடையார் வெகுள்வராயின்; வேந்தனும் இடை வேந்து முரிந்து கெடும் – அவராற்றலான் இந்திரனும் இடையே தன் பதம் இழந்து கெடும். ‘(”வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகமும்” (தொல். பொருள். அகத்.5) என்றார் பிறரும். நகுடன் என்பான் இந்திரன் பதவி பெற்றுச் செல்கின்ற காலத்துப் பெற்ற களிப்பு மிகுதியால் அகத்தியன் வெகுள்வதோர் பிழை செய, அதனால் சாபமெய்தி அப்பதம் இடையே இழந்தான் என்பதனை உட்கொண்டு இவ்வாறு கூறினார். இவை நான்கு பாட்டானும் முனிவரைப் பிழைத்தலின் குற்றம் கூறப்பட்டது.).

Sanskrit Translation by Shri S.N. Srirama Desikan

நானாவ்ரத பரா: ஸந்த: குப்யந்தி கில யம் ப்ரதி |
தே³வேந்த்³ரோ வா ப⁴வத்வேஷ: ஸ்தா²னாத்³ ப்⁴ரஷ்ட: பதத்யத⁴:  |