334 – Towards Grave

National Integration Through Thirukkural And Sanskrit

Every day is a step towards the Grave

Birthdays are celebrated by people in India, as per English Calendar or Hindu Almanac.

If celebrated according to date, it is as per English calendar, which originated from the West.  Expressions of celebration are though wishes on the day, cutting a cake, blowing out candles, partying with friends and relatives etc.,

People who follow Sanathana Dharma tradition celebrate it on the day of their Birth Star. Under this tradition, birthday is considered an occasion for expressing gratitude to God for providing an opportunity to perform spiritual practice in the year gone by and praying to Him to continue granting similar grace in the coming year. The individual undertakes a visit to several spiritually evolved individuals and elders in the family and neighborhood and seeks their blessings. After receiving their blessings, the individual makes sincere efforts towards spiritual progress. On the subsequent birthday, when the individual seeks renewed blessings, the spiritual progress made by the person since his last birthday, is evaluated and accordingly blessed.

Irrespective of the tradition followed, the undeniable truth that has to be remembered is that, every day is a step towards the grave.

People who follow the English Calendar are more likely to be materialistic in their pursuit. Psychologists concede that such people are uncomfortable with the above truth.

People who follow Sanathana Dharma tradition are more likely to be spiritualistic. They accept the above truth and see it as a step towards liberation from the cycle of births and deaths.

Thiruvalluvar in his Couplet 334 under the Chapter “Impermanence of Life” cautions people to be aware of the fact that every dawn is nothing but a sharp edged sword that cuts the life-span of an individual slowly and steadily. Metaphorically, he suggests people to do virtuous acts to move towards one’s salvation.

நாள்என ஒன்றுபோல் காட்டி உயிர்ஈரும் 
வாளது உணர்வார்ப் பெறின்.

Naalena Ondru-pol Kaatti Uyir Eerum
Vaaladhu Unarvaarp Perin

பரிமேலழகர் உரை:

நாள் என ஒன்றுபோல் காட்டி ஈரும் வாளது உயிர் – நாள் என்று அறுக்கப்படுவதொருகாலவரையறைபோலத் தன்னைக் காட்டி ஈர்ந்து செல்கின்ற வாளினது வாயது உயிர், உணர்வார்ப் பெறின் – அஃது உணர்வாரைப் பெறின். (காலம் என்னும் அருவப்பொருள் உலகியல் நடத்தற் பொருட்டு ஆதித்தன் முதலிய அளவைகளால் கூறுபட்டதாக வழங்கப்படுவதல்லது, தானாகக் கூறுபடாமையின், நாள் என ஒன்றுபோல் என்றும் அது தன்னை வாள் என்று உணரமாட்டாதார் தமக்குப் பொழுது போகா நின்றது என்று இன்புறுமாறு நாளாய் மயக்கலின் ‘காட்டி’ என்றும் இடைவிடாது ஈர்தலான் ‘வாளின் வாயது’ என்றும், அஃது ஈர்கின்றமையை உணர்வார் அரியர் ஆகலின் உணர்வார்ப் பெறின் என்றும் கூறினார். உயிர் என்னும் சாதியொருமைப் பெயர் ஈண்டு உடம்பின் மேல் நின்றது. ஈரப்படுவது அதுவேயாகலின். வாள் என்பது ஆகுபெயர். இனி இதனை நாள் என்பதொரு பொருள்போலத் தோன்றி உயிரை ஈர்வதொருவாளாம் என்று உரைப்பாரும் உளர் :’என’ என்பது பெயரன்றி இடைச் சொல்லாகலானும், ‘ஒன்றுபோல் காட்டி’ என்பதற்கு ஒரு பொருள் சிறப்பு இன்மையானும், ‘அது’ என்பது குற்றியலுகரம் அன்மையானும், அஃது உரையன்மை அறிக.).

Verse 12 of Bhaja Govindam also emphasizes the same.

दिनयामिन्यौ सायं प्रात: शिशिरवसन्तौ पुनरायात: ।
काल: क्रीडति गछत्यायु: तदपि न मुञ्चत्याशावायु: ॥

தி³னயாமின்யௌ ஸாயம் ப்ராத: ஸி²ஸி²ரவஸந்தௌ புனராயாத: |
கால: க்ரீட³தி க³ச²த்யாயு: தத³பி ந முஞ்சத்யாஸா²வாயு: ||

Day and night (दिनयामिन्यौ ), dusk and dawn (सायं प्रात: ), winter and spring (शिशिरवसन्तौ ) come again (पुन: आयात: puna: āyāta:) . Time plays (काल: क्रीडति ), life ebbs (आयु: गछति ). Even then (तदपि ) the gust of desire (आशा वायु: ) does not get cleansed (न मुञ्चति ).

With the cyclical play of time marked by the rising and setting of the sun, the dawn of each day and night, and the passing of each cycle of the seasons, our limited life gets closer to its end. Nevertheless, for many, desires do not ebb. The expression काल: क्रीडति (time plays) emphasizes that time which itself is eternal indeed will have the last laugh even as its passage may get ignored.

Sanskrit Translation by Shri S. N. Srirama Desikan

க்ருபாண ஸத்³ருஸோ² பூ⁴த்வா தி³வஸ: தத்த்வவித்தமான் |
விஸ²ஸ்ய க்ரமஸ²: காலே க்ஷீணப்ராணான் கரோத்யஹோ ||